مقالات 

زمان طولانی برای بررسی فایلهای اسپانسرشیپ پدر و مادر

چاپ شده در هفته نامه شهرما، تورنتو، پنجشنبه 14 آپریل 2011 - مژگان رحمانی خضری

زمان طولانی انتظار جهت بررسی پرونده‌های مهاجرتی کانادا همواره انتقادات فراوانی را به دنبال داشته است و ظاهرا به یکی از معضلات و مشکلات غیر قابل حل سیستم مهاجرتی کانادا تبدیل شده است. در سالهای اخیر نیز علیرغم تغییرات و تحولات بنیادی و تلاشها و عده و وعیدهای عمدتا تبلیغاتی وزیر محافظه کار مهاجرت کانادا نه تنها مشکل مذکور به شکل اساسی حل نشده است بلکه واقعیت این است که دامنه آن از صرفا پرونده های متقاضیان مهاجرت از طریق تخصص و حرفه (skilled workers) به پرونده‌های سایر روشهای مهاجرتی از جمله پرونده‌های اسپانسر شیپی و خصوصا اسپانسر شیپ پدر و مادر، نیز گسترش یافته است .
برای مثال در حال حاضر میانگین زمان لازم، تنها برای بررسی و تایید اسپانسر کننده، در پرونده‌های اسپانسرشیپ پدر و مادر بر اساس اعلام وب سایت اداره مهاجرت کانادا به 42 ماه رسیده است که برای محاسبه کل زمان پروسه باید به این رقم، مدت زمان لازم برای بررسی و تایید اسپانسر شونده (شوندگان) را نیز افزود که این زمان هم اکنون برای کسانیکه پرونده اشان در دمشق تحت بررسی است معادل 22 ماه است. یعنی متقاضی اسپانسر کردن پدر و مادرعلاوه بر اینکه باید درآمد کافی و شرایط نه چندان سهل اولیه را دارا باشد، نزدیک به 6 سال نیز باید منتظر بماند، انتظاری که گاها و با در نظر گرفتن این واقعیت که والدین و نیز پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها اغلب مسن و سالخورده هستند، ممکن است سرانجام دلپذیر و روشنی نیز نداشته باشد. هرچند پرونده‌های اسپانسرشیپ همسر و فرزند که از نظر اداره مهاجرت کانادا دارای الویت بالا هستند از وضعیت بهتری برخوردارند ولی مدت زمان بررسی این پرونده‌ها نیز در مقایسه با گذشته نه چندان دور، که اغلب طی حداکثر 4 تا 6 ماه به نتیجه می‌رسیدند، افزایش یافته است و به 8 تا  10 ماه و یا حتی در مواردی 12 ماه رسیده است.
همانگونه که خوانندگان عزیز مطلع هستند حمایت مالی والدین یا پدربزرگ و مادربزرگی که از طریق مهاجرت خویشاوندی به کانادا مهاجرت می‌کنند تا 10 سال پس از ورود ایشان به کانادا بر عهده اسپانسر یا اسپانسر کنندگان است. تحقیقی که وزارت مهاجرت و شهروندی کانادا در سال 2009 انجام داد نشانگر آن بود که میانگین درآمد پدر و مادرها و پدر بزرگ و مادر بزرگ های اسپانسر شده در حد بسیار پایینی است (حتی 10 سال پس از ورود ایشان به کانادا). نتیجه گیری شاید بتوان گفت نه چندان بلند نظرانه دست اندرکاران از نتایج تحقیق مذکور این بود که پدر و مادرهای اسپانسر شده عملا قادر به ایفای نقش مثبت و فعال در اقتصاد کانادا نیستند. اما واقعیت این است که نقش مثبتی که این عزیزان در امنیت روانی خانواده مهاجران ایفا ‌می‌کنند و نیز حتی نقشی مثبتی که می‌توانند به طور غیر مستقیم در اقتصاد کشور ایفا کنند (مثلا از طریق نگهداری از فرزندان کوچک خانواده که فرصت و امکان کار کردن را در اختیار پدر و مادر قرار می دهد) بر کسی پوشیده نیست.
دولت فدرال اخیرا (و شاید در واکنش به نتایج حاصل از تحقیق مورد اشاره) تعداد ویزاهایی که براساس برنامه اسپانسرشیپ پدر و مادر صادر می‌کند را از 15 هزار و 300 ویزا در سال به 11 هزار ویزا تقلیل داد. حال با در نظر گرفتن این محدودیت و با توجه به اینکه بیش از 148 هزار پدر و مادر یا پدر بزرگ و مادر بزرگ که قبلا پرونده تقاضای ویزای خود را گشوده‌اند  در صف انتظار بررسی پرونده و دریافت ویزا هستند و نیز با مدنظر قرار دادن این نکته که به دنبال اعتراض و تقاضای استیناف کامیونیتی چینی ها اداره مهاجرت مجبور شد تعداد ویزاهای صادر شده از طریق اسپانسرشیپ پدر و مادر در دفتر ویزای چین را افزایش دهد و از هزار ویزا در سال 2010 به 2650 ویزا در سال 2011 برساند، ‌می‌توان پیش بینی کرد که مدت زمان لازم برای بررسی پرونده‌های اسپانسر شیپ پدر و مادر در بسیاری از دفاتر ویزا از جمله دفتر ویزای مستقر در دمشق که تقاضاهای اسپانسرشیپ ایرانیان و برخی دیگر از کشورهای خاورمیانه را بررسی می‌کند از آمار و ارقام ذکر شده در ابتدای این یادداشت نیز فرا تر برود. پیش بینی نه چندان خوشایندی که متاسفانه وقوع آن بسیار محتمل است.